Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Ciekawe miejsca w górach w Europie i na świecie oraz relacje z naszych wypraw.

Moderator: Comen

Regulamin forum
Jeśli dodajesz fotorelację, w tytule nowego wątku koniecznie dodaj prefiks: "Relacja:" i datę wycieczki.
Awatar użytkownika
evil
Zasłużony
Zasłużony
Posty: 683
Rejestracja: 13 lis 2014, o 08:20
Lokalizacja: Bielsko-Biała

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: evil » 17 paź 2018, o 08:18

Aragats (lub Aragac), szczyt pochodzenia wulkanicznego, najwyższy w Armenii, w jego skład wchodzą 4 wierzchołki: północny (4090 m n.p.m., zachodni (4007 m n.p.m.), wschodni (3916 m n.p.m.) i południowy (3879 m n.p.m.), rozłożone wokół krateru o wymiarach ok.2 km x 1,5 km, którego dno jest na wysokości 3400 m npm.
Przed wyjazdem czytaliśmy różne relacje na temat Aragats, ja i Janek zastanawialiśmy się nad wejściem na najwyższy z wierzchołków, reszta ekipy chciała zdobyć tylko południowy.
Bazą wypadową jest leżące na wysokości 3190 m npm jezioro Quari (niektóre źródła podają Kari). Jest tutaj niewielki hotel, bo w zasadzie nie można nazwać tego schroniskiem. Oprócz hotelu w pobliżu znajduje się również stacja meteo
i jakiś instytut fizyczny.
Nad Quari przyjechaliśmy w środę, 26 września, zaraz po zwiedzeniu twierdzy Amberd. Nie mieliśmy zamówionego noclegu, jechaliśmy więc w ciemno, ale trafiliśmy w dobry czas, bo akurat na tę noc nie było żadnej rezerwacji, dopiero na drugi dzień miał nastąpić najazd Rosjan.
Po zakwaterowaniu nasi towarzysze udali się na odpoczynek, a Janek i ja poszliśmy na rekonesans, tzn. mój plan był taki, że wejdę na nienazwaną górkę po drugiej stronie jeziora, a Janka, że pójdzie jak najdalej w stronę szczytu, na który pójdziemy nazajutrz, żeby zaznaczyć ślad w gps-ie.
W czwartek wychodzimy o 5 rano, jest jeszcze ciemno, więc gps Janka bardzo się przydaje.
Wcześniej ustaliliśmy, że wszyscy idziemy na południowy wierzchołek, a ja i Jasiu jeszcze na zachodni, bo jest najbliżej południowego.
Na pierwszym wierzchołku jesteśmy ok. godz. 7.30. Początkowo było dość pochmurnie, ale z każdą minutą pogoda robiła się coraz lepsza. Nasi znajomi byli bardzo szczęśliwi, bo pierwszy raz weszli na taką wysokość.
Dwoje z nich wraca od razu do bazy, pozostała trójka decyduje się pójść z nami dalej. Schodzimy na przełęcz między południowym, a zachodnim wierzchołkiem poza wydeptaną ścieżką, a ponieważ ta część grani tonie jeszcze w cieniu, jest ślisko i w zasadzie niezbyt bezpiecznie.
Na zachodnim wierzchołku stajemy tuż przed godz. 9. Jest pięknie. Jak już nacieszyliśmy oczy widokami, zaczęliśmy analizować ewentualną dalszą trasę na północny wierzchołek. Z tego, co widzieliśmy, nie moglibyśmy trawersować grani zachodniego, żeby dojść na przełęcz pomiędzy nim, a północnym, bo jest tam bardzo duże nachylenie i kruszyzna, kamienie osuwają się spod stóp. Moglibyśmy jedynie zejść na dno krateru, jakieś 300 m w dół, potem znów wspiąć się na kolejną przełęcz, czyli ok. 400 m w górę i kolejne 300 m na północny wierzchołek, łącznie z powrotem zajęłoby nam to kilka godzin. Tymczasem pogoda zaczęła się psuć – na Kaukazie normą jest, że mniej więcej do dziesiątej jest ładnie, później chmurzy się i nieraz pada.
Ponad to do godz. 11.30 musieliśmy opuścić hotel, a na resztę dnia mieliśmy już inne, niegórskie plany.
Rezygnujemy z wejścia na najwyższy wierzchołek i schodzimy w dół. Idzie się średnio dobrze, w bazie jesteśmy po 11, zabieramy rzecz i wyjeżdżamy. Przed nami kolejne piękne miejsca do zobaczenia, ale o tym pisałam tutaj: viewtopic.php?f=155&t=4104

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

Obrazek

https://photos.app.goo.gl/TaDbTMNNXT1GWbp77

Awatar użytkownika
Comen
Ekipa Forum
Ekipa Forum
Posty: 5026
Rejestracja: 30 maja 2011, o 00:37
Lokalizacja: Kraków

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: Comen » 17 paź 2018, o 11:19

Miejsce kusi swoją egzotyką i tajemniczością. Może ze względu na porę dnia wygląda prawie jak z horroru o wampirach. Ten dziwny cmentarzyk czy jakiś mur z krzyżem. Poza tym to wulkan więc poza samymi szczytami jest jeszcze wnętrze góry. W sumie szkoda że nie zeszliście na dno krateru - ciekawe czy jest tam jakieś ujście dla lawy, gazów wulkanicznych, itp? Dla mnie to raczej za wysoko z definicji. Ciekawe czy mieliście jakieś problemy z aklimatyzacją? Sądzę że nie, skoro tak hop siup 2 i pół godzinki na Aragac bez znaków, a to chyba nie jest górka klasy Ćwilina czy Lubonia.
Nie byłem wszędzie, ale mam to na uwadze
A może coś o Szwecji? http://swevirtual.blogspot.com/

Awatar użytkownika
gar
Szycha/Forumowicz 2016
Szycha/Forumowicz 2016
Posty: 3397
Rejestracja: 5 sty 2014, o 23:45
Lokalizacja: Śląsk

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: gar » 17 paź 2018, o 23:49

4000 m pękło - gratulacje. Widoki piękne.
Jak na taką wysokość spodziewałem się większej ilości śniegu ? Naprawdę prawie go nie było czy tylko tak to wygląda na zdjęciach ? Jaka temperatura na górze ?

Awatar użytkownika
evil
Zasłużony
Zasłużony
Posty: 683
Rejestracja: 13 lis 2014, o 08:20
Lokalizacja: Bielsko-Biała

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: evil » 18 paź 2018, o 07:19

Comen pisze:
17 paź 2018, o 11:19
Miejsce kusi swoją egzotyką i tajemniczością. Może ze względu na porę dnia wygląda prawie jak z horroru o wampirach. Ten dziwny cmentarzyk czy jakiś mur z krzyżem. Poza tym to wulkan więc poza samymi szczytami jest jeszcze wnętrze góry. W sumie szkoda że nie zeszliście na dno krateru - ciekawe czy jest tam jakieś ujście dla lawy, gazów wulkanicznych, itp? Dla mnie to raczej za wysoko z definicji. Ciekawe czy mieliście jakieś problemy z aklimatyzacją? Sądzę że nie, skoro tak hop siup 2 i pół godzinki na Aragac bez znaków, a to chyba nie jest górka klasy Ćwilina czy Lubonia.
Tia... tajemniczością, zwłaszcza w nocy :) Miejscowi naopowiadali nam o niedźwiedziach i wilkach w okolicy, więc rozumiesz, jak się nam szło :-0
Ten mur na południowym wierzchołku to po prostu miejsce biwakowe, osłona przed wiatrem, tam zdecydowanie mocniej wiało.
Aragats to już raczej wymarły wulkan, nie ma tam żadnych wyziewów. Dnem krateru płynie rzeka.
Dla mnie i dla Janka to nie był pierwszy czterotysięcznik, mamy też w zdobyczach piątkę z przodu, więc czuliśmy się bardzo dobrze. Natomiast pozostała Piątka faktycznie odczuwała pewne dolegliwości (bóle głowy, nudności, duże osłabienie), między innymi z tego powodu dwie osoby schodziły wcześniej.
Co do Ćwilina, czy Lubonia - jak powiedział Tenzing Norgay : "Każdy ma swój Everest" :)
gar pisze:
17 paź 2018, o 23:49
4000 m pękło - gratulacje. Widoki piękne.
Jak na taką wysokość spodziewałem się większej ilości śniegu ? Naprawdę prawie go nie było czy tylko tak to wygląda na zdjęciach ? Jaka temperatura na górze ?
Dziękuję !!
Płaty śniegu były widoczne na grani każdego z wierzchołków od strony krateru. Podobno w lipcu jest tam jeszcze sporu śniegu po zimie (tak czytałam). Temperatura oscylowała w granicach zera.

Awatar użytkownika
Norden
Ekspert: Narty/Góry
Ekspert: Narty/Góry
Posty: 751
Rejestracja: 8 paź 2010, o 23:41
Lokalizacja: Wojnicz

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: Norden » 18 paź 2018, o 20:45

Pięknie, zazdroszczę Ci takiej wyprawy:)
evil pisze:
17 paź 2018, o 08:18
nie moglibyśmy trawersować grani zachodniego, żeby dojść na przełęcz pomiędzy nim, a północnym, bo jest tam bardzo duże nachylenie i kruszyzna,
A nie dało się samym ostrzem grani?

Awatar użytkownika
evil
Zasłużony
Zasłużony
Posty: 683
Rejestracja: 13 lis 2014, o 08:20
Lokalizacja: Bielsko-Biała

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: evil » 19 paź 2018, o 07:14

Norden pisze:
18 paź 2018, o 20:45
A nie dało się samym ostrzem grani?
Niestety nie dało się, bo tam było urwisko.

Awatar użytkownika
tango
Najlepsza relacja krajowa 2016
Najlepsza relacja krajowa 2016
Posty: 617
Rejestracja: 27 lip 2014, o 02:44
Lokalizacja: Kraków

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: tango » 22 paź 2018, o 01:33

Morza chmur fajne!

No i w ogóle meeeegaaa egzotyka!!!! :)

Własne "everesty" na poziomie Ćwilina to potrafią z upływem czasu nieźle się odbijać,
tj. nudności zwykłe mam na myśli...

Awatar użytkownika
evil
Zasłużony
Zasłużony
Posty: 683
Rejestracja: 13 lis 2014, o 08:20
Lokalizacja: Bielsko-Biała

Relacja: Aragats – 4007 m npm, wrzesień 2018

Post autor: evil » 10 lis 2018, o 16:34

tango pisze:
22 paź 2018, o 01:33
Morza chmur fajne!
Owszem, dość malownicze, ale fajnie byłoby zobaczyć, co się kryje pod nimi :)