Ja tam bym się na Twoim miejscu cieszył... <tak>Remi pisze:jeszcze AudioTrip mnie zatrudni i co bedzie <lol>
Cicho, bo jeszcze trochę i załatwię Ci robotę i potem będę Ci zazdrościł... <lol>
Forum "Turystycznie" - najciekawsze forum turystyczne w sieci! Już od ponad 15 lat!
Relacja: Majowe Sudety
Regulamin forum
Prosimy o zachowanie następującego schematu w tytule relacji:
Pasmo górskie: dokładny cel wycieczki (data wycieczki)
Przykład:
Beskid Niski: Nieznajowa (15.07.2020)
Prosimy o zachowanie następującego schematu w tytule relacji:
Pasmo górskie: dokładny cel wycieczki (data wycieczki)
Przykład:
Beskid Niski: Nieznajowa (15.07.2020)
Relacja: Majowe Sudety
Cicho, bo jeszcze trochę i załatwię Ci robotę i potem będę Ci zazdrościł... <lol>
"Nie pytaj, jak to daleko? Zapytaj, co ciekawego możesz zobaczyć po drodze..."
https://picasaweb.google.com/grazynajarek" onclick="window.open(this.href);return false;
https://picasaweb.google.com/grazynajarek" onclick="window.open(this.href);return false;
Relacja: Majowe Sudety
Dzień 6.
Żegnamy się z nowym gospodarzem schroniska i wracamy szlakiem niebieskim do Srebrnej Góry.
Buty już trochę lepsze i liczę po cichu, że może do końca urlopu nie będzie padało.
Szlak znów prowadzi nas przez soczystą zieleń sudecką. Leśne strumyki, ptaszki śpiewające – tak człowiek może naprawdę odpocząć i pobyć ze swoimi myślami.
A propos ptaszków i przyrody natknęliśmy się na taką tablicę.
Tak stałam i chwilkę czytałam jaki ptak, jaki dźwięk wydaje. Fajna zabawa, żeby spróbować sobie wydobyć jakiś dźwięk. :D
Słońce znów nieśmiało, gdzieś się przebija przez chmury. Kroczymy sobie spokojnie, nigdzie się nam nie spieszy. Lubię taki stan. Gdzie głowa o niczym nie myśli.
I tak sobie idziemy. Krok za krokiem. Inny świat. Przechodzimy przez las, który w końcu wyprowadza nas na maleńki punkt widokowy.
W sumie to taki bardzo spokojny dzień dziś. „Znów wędrujemy ciepłym krajem…” Ech, pokochałam te Sudety.
Powoli chyba zbliżamy się do Srebrnej Góry, bo pojawiają się czerwone znaki. Pojawia się znajoma wiata na przełęczy Woliborskiej. Creamcheese zbiera sobie czosnek niedźwiedzi, który pojawił się nagle przy drodze. A ja idę sobie spokojnie w stronę wiaty. I tu znów robimy sobie krótki popas. Nie pada i jest dobrze.
Siły odnowione, nogi odpoczęły, więc żwawo w drogę.
Na niebieski szlak prowadzi nas bardzo przyjemną ścieżyną. Na niebie pojawiają się przyjemne obłoczki. Może jakieś fotki…. <myśli>
Po jakimś czasie szlak niebieski łączy się z czerwonym i już do samej Srebrnej Góry nas poprowadzi. W oddali widać domki, jak na jakiejś makiecie. Słońce grzeje na całego. Ech, dobre sudeckie dni… <marzy>
To jeden z ostatnich noclegów w Srebrnej Górze. Postanawiam wieczorem spróbować zrobić kilka nocnych zdjeć. W oddali widać Ząbkowice Śląskie.
W sumie nie mam takie sprzętu jak Yaretzky, ale mój sprzęt też daje radę. <lol> <lol>
Żegnamy się z nowym gospodarzem schroniska i wracamy szlakiem niebieskim do Srebrnej Góry.
Buty już trochę lepsze i liczę po cichu, że może do końca urlopu nie będzie padało.
Szlak znów prowadzi nas przez soczystą zieleń sudecką. Leśne strumyki, ptaszki śpiewające – tak człowiek może naprawdę odpocząć i pobyć ze swoimi myślami.
A propos ptaszków i przyrody natknęliśmy się na taką tablicę.
Tak stałam i chwilkę czytałam jaki ptak, jaki dźwięk wydaje. Fajna zabawa, żeby spróbować sobie wydobyć jakiś dźwięk. :D
Słońce znów nieśmiało, gdzieś się przebija przez chmury. Kroczymy sobie spokojnie, nigdzie się nam nie spieszy. Lubię taki stan. Gdzie głowa o niczym nie myśli.
I tak sobie idziemy. Krok za krokiem. Inny świat. Przechodzimy przez las, który w końcu wyprowadza nas na maleńki punkt widokowy.
W sumie to taki bardzo spokojny dzień dziś. „Znów wędrujemy ciepłym krajem…” Ech, pokochałam te Sudety.
Powoli chyba zbliżamy się do Srebrnej Góry, bo pojawiają się czerwone znaki. Pojawia się znajoma wiata na przełęczy Woliborskiej. Creamcheese zbiera sobie czosnek niedźwiedzi, który pojawił się nagle przy drodze. A ja idę sobie spokojnie w stronę wiaty. I tu znów robimy sobie krótki popas. Nie pada i jest dobrze.
Siły odnowione, nogi odpoczęły, więc żwawo w drogę.
Na niebieski szlak prowadzi nas bardzo przyjemną ścieżyną. Na niebie pojawiają się przyjemne obłoczki. Może jakieś fotki…. <myśli>
Po jakimś czasie szlak niebieski łączy się z czerwonym i już do samej Srebrnej Góry nas poprowadzi. W oddali widać domki, jak na jakiejś makiecie. Słońce grzeje na całego. Ech, dobre sudeckie dni… <marzy>
To jeden z ostatnich noclegów w Srebrnej Górze. Postanawiam wieczorem spróbować zrobić kilka nocnych zdjeć. W oddali widać Ząbkowice Śląskie.
W sumie nie mam takie sprzętu jak Yaretzky, ale mój sprzęt też daje radę. <lol> <lol>
Relacja: Majowe Sudety
Remi, to już się zrobiło nudne - tak Cię ciągle chwalić i chwalić... <lol> Ale inaczej się nie da - zasłużyłaś... <tak>
Kolejna część ciekawej relacji... <okok>
Kolejna część ciekawej relacji... <okok>
Bo to nie sprzęt się liczy tak naprawdę, ale ten kto się nim posługuje... <tak> <brawo>Remi pisze:W sumie nie mam takiego sprzętu jak Yaretzky, ale mój sprzęt też daje radę. <lol> <lol>
"Nie pytaj, jak to daleko? Zapytaj, co ciekawego możesz zobaczyć po drodze..."
https://picasaweb.google.com/grazynajarek" onclick="window.open(this.href);return false;
https://picasaweb.google.com/grazynajarek" onclick="window.open(this.href);return false;
Relacja: Majowe Sudety
<skromny> <skromny> <skromny>
Panie moderatorze Dziękuje!
nie ma to jak przeczytać dobre słowo od razu się lepiej człowiekowi robi na duszy
Panie moderatorze Dziękuje!
nie ma to jak przeczytać dobre słowo
od razu się lepiej człowiekowi robi na duszy